КАЛЀШЕСТ, -а, -о, мн. -и, прил. Диал. Вакъл, калеш. Напраи църква сред село, / сите девойки ке доет, / и калешести невести, / и църнооки вдовици, / и бяла Боя ке доит. Нар. пес., СбБрМ, 294. Чие йе она девойче, / що рано ранит на вода; / от сите моми по-рано, / от калешести невести. Нар. пес., СбБрМ, 441.