КАМЕНА̀РЧЕ1, мн. -та, ср. Умал. от каменар1; млад, малък каменар. Хр. Смирненски е създал с голямо майсторство образа на каменарчето от едноименното стихотворение.

КАМЕНА̀РЧЕ2, мн. -та, ср. Птица белогъзка; каменарка2. Каменарчето се среща у нас по каменисти местности, по скалисти брегове край реките.

КАМЕНА̀РЧЕ3, мн. -та, ср. Растението гладница; рупа. Каменарчето расте по каменисти и скалисти места над 1500 м надморска височина.


Източник: Речник на българския език (онлайн)