КАПЀ, мн. -та, ср. Диал. Умал. от ка̀па1. Прибрал се бе рано от магазина поради големия студ, .., обул бе топли везани чехли, с плитко домашно капе на главата. Д. Талев, ГЧ, 236. Собственикът, стогодишен старец с дълга бяла брада и черно капе на главата, ме погледна присмехулно. С. Таджер, ПНМ, 124.