КАПУ̀СТА мн. няма, ж. Диал. 1. Главесто зеле (Вл. Георгиев и др., БЕР II).
2. Външните, повредени места на зелка, които се късат за храна на свинете и воловете. Иди, мами, набери малко капуста. СбНУ XLII, 262.
3. Остар. Зеле. — Що харно имаш за да ям? / — „Кихавицата на Салюста“ — / от бик и кисела капуста. Ив. Вазов, Съч. IV, 166.