КАРПУ̀ЗА ж. Диал. Диня, любеница; карпуз. Нах Драма мислем да идам — / там имам братче хапусче, / юкухчек да му отнеса: / .., / шаръшабанска карпуза. Нар, пес, СбНУ XXXIX, 145.


Източник: Речник на българския език (онлайн)