КАРТОИГРА̀ЧЕСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Който се отнася до картоиграч и до картоиграчество. Младежите, .., усвояват тънкостите на картоиграческото изкуство и се готвят за предстоящите международни срещи в Монако. ВН, 1960, бр. 2880, 4. Картоиграческа страст.


Източник: Речник на българския език (онлайн)