КАТЪРДЖЍЙСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Остар., сега простонар. Който се отнася до катърджия1. Войската се ослободи, / натураа казанете, / вечера че да се готва. / .., / от десна страна пукнаа / три топчета катърджийски, / .., / у сред войската паднаа. Нар. пес., СбНУ XLIII, 464-465.