КЕЛЀП м. Диал. Гранка2, гранче, чиле. — Амии, памуко ние получавахме на келепи и жените по цела зима бухат становете. Ст. Поптонев, ОБЛ, 72.

— Typ. kelep.


Източник: Речник на българския език (онлайн)