КЕСЀНЦЕ, мн. -а, ср. Диал. Умал. от кесе; малко кесе, кесийка. Тоя размотава превързаното с червен конец кесенце, рови, дорде намери парите, за да плати. Кр. Григоров, Р, 73. Тодор Козарски сякаш се поосвободи, та се намести по-удобно на стола и като побръкна в пояса си, измъкна кожено кесенце с тютюн и лула. Кр. Григоров, Н, 73.