КЛА̀ДНИЦА ж. Ядивна гъба, която расте по пънове на дървета или по трупи в широколистни гори с пепелявосива широка, плоска шапка до 15 см в диаметър. Pleurotus ostreatus. Името му [на селото] произлиза или от името на гъбата кладница, която расте по дънерите на буковите дървета, .., или пък от кладня — струпаш за въглища дървета. П. Делирадев, В, 330. По старите загинали трупи се появиха вкусните гъби кладници. Вълко береше цели чували от тях. Ем. Станев, ПЕГ, 85.