КЛАТУ̀КАМ, -аш, несв.; прех. Диал. Клатушкам, клацкам (Н. Геров, РБЯ). клатукам се страд.
КЛАТУ̀КАМ СЕ несв., непрех. Клатушкам се, клацкам се. А пък тяло с относително тягло, равно с тяглото на водата, няма ни да тъне, ни да плува, а ще ся клатука и стои из водата, дето и да ся остави. Й. Груев, Φ (превод), 49.