КОВА̀РНИК, мн. -ци, м. Остар. сега простонар. Коварен, подъл човек. Совсем не ся виждаш и познаваш, .. противен и непокорен в законите, неверний ласкател и коварник на приятелите, на сродниците си най-суровий мучител. Н. Хилендарец, СПП, 35.


Източник: Речник на българския език (онлайн)