КОЗЀЛОВ, -а, -о, мн. -и, прил. Който е на козел; козелски, козлов. За името трагедия се дават разни обяснения. Според едни тя получила това име от хора, понеже сатирите, които влизали в него, били с козелови крака, а на гръцки козел се казва трагос. БР, 1931, кн. 4-5, 143.