КОЗМЕТЍК, мн. -ци, след числ. -ка, м. 1. Специалист по козметика (в 1 знач.). Колкото и да се грижеха парижките козметици за нея [Агата], Чарлс познаваше твърде добре бръчките и настъпилото първо повяхване. П. Спасов, ХлХ, 17. Веднъж ме помоли да отида при местния козметик, за да оскубе космите на ръцете ми. К. Калчев, ДНГ, 30.
2. Остар. Козметично средство. Пред зачервените ми очи — гребени, четки, козметици — огледалото блещи до болка от отражението на лампата. М. Кремен, СС, 86-87. Горните козметици [крем и сапун] са и най-доброто средство против потенето, особено при сегашните горещини. БД, 1909, бр. 11, 4.