КОЛЕДА̀Р, -ят, -я, мн. -и, м. Момък или дете, което ходи да коледува. Изведнъж отнякъде той [Мицо] чу коледарска песен: .. И докато разбере откъде иде тя, група коледари, .., нахълтаха в стаята. М. Грубешлиева, ПП, 12. Някога по Коледа имаше много сняг, дебел сняг .. Сутринта рано камбаните бият, старите отиват на черква, рано отговяваме, идват коледари, пеят, припяват. Р, 1927, бр. 237, 1. Шум и глъч. Стопанин стари / шарен пош от рамо снема, / но преди на коледари / той да го повърне с дари, / хорът песен пак подзема. П. П. Славейков, Събр. съч. I, 102. Моме мари, малка моме, / .., / отвори ни, отключи ни / чимшир порти, алтън врати, / че ти идем добри гости, / добри гости, коледари. Нар. пес., СбНУ XXXIX, 59.