КОЛЕНОПРЕКЛО̀ННО. Книж. Нареч. от коленопреклонен. Мъжете сякаш чакаха тоя знак, за да се изредят един подир друг според старшинството, чина и богатството и коленопреклонно да целунат десницата на митрополита. А. Христофоров, А, 260. Болният стратег го молеше коленопреклонно да дойде, та да му донесе утеха на душата и лек за страданията. А. Дончев, СВС, 624.