КОЛЀТ м. Опакован предмет, вещи и др., предназначен за изпращане по поща. Като замина Николина да учи в Пловдив, най-драго му беше да носи сам колетите до пощата .. — Колет ще пращам на Нинето. То учението не може без храна. Л. Михайлова, Ж, 91. Кapyцama изсипа свидетелите на пазарището, а Ралчо пое с куфарчето и кошницата към пощата. — Ще предам колета сега, че после няма да има време! — каза той на свидетелите. Ст. Даскалов, СЛ, 64. На малкото пристанище по това време се натрупват почти всички летовници в селото. Едни очакват писма, други — колети. П. Незнакомов, МА, 70. От Манол нямаха скоро писмо, но редовно му пращаха колети. И може би защото го знаеше къде е, Манолица не се страхуваше толкова за него. Г. Караславов, Избр. съч. V, 159.
— Рум. colet.