КОЛОРЍТНО. Нареч. от колоритен; по колоритен начин. Докато месеше, печеше баница, бъркаше качамака, тя описа така колоритно своята моминска история, .., че ако записвах, би се получила чудна повест! Н. Стефанова, РП, 110. — На брат ви веднъж разказвах, но вие сигурно не знаете, че героите на първите ми пиеси са те моите роднини. Описал съм ги доста точно и колоритно и те, естествено, се познаха. Л. Станев, ПХ, 123. Наред с общата характеристика на измъчените от сушата селяни авторът ни рисува ярко и колоритно образите на Лазар Дъбака, дядо Корчан и Христина. Лит. XI кл, 96.


Източник: Речник на българския език (онлайн)