КОМБИНА̀ТОРСКИ1, -а, -о, мн. -и, прил. Рядко. Комбинативен (в 1 и 2 знач.). Интересно е да се види например Христо Ботев — какво взима и какво прави с природата, която, пак така на пръв поглед, у него играе само комбинаторска роля. Р, 1927, бр. 260,4.
КОМБИНА̀ТОРСКИ2, -а, -о, мн. -и, прил. Който е характерен за комбинатор. Комбинаторски похвати. Комбинаторско поведение.