КОМИТАДЖИЛЪ̀К, мн. няма, м. Простонар. Комитаджийство; комитство, бунтовничество, революционна дейност. — Ехтем ефенди започна като че ли едва сега да пита Юмер Али, кои от гяурите в тоя град правят комитаджилък, ровят против дьовлета ни? Д. Талев, И, 79. С една дума, това писмо от първото слово до последното мирише на комитаджилък. Ив. Вазов, Съч. ΧΧIII, 31.

— Oт тyp. komitacilik.


Източник: Речник на българския език (онлайн)