КОНТРАБАНДЍРАНЕ, мн. няма, ср. Отгл. същ. от контрабандирам и от контрабандирам се. Те им продаваха житото, .. След това ги изпращаха извън селото, пресрещаха ги в корията, задържаха ги за контрабандиране на храни и прибираха парите, които им бяха останали. Г. Караславов, ОХ I, 381.


Източник: Речник на българския език (онлайн)