КОРЕНЍТ, -а, -о, мн. -и, прил. Остар. Коренист. Кравата дава повече мляко, кога яде зелена трева, особено детелина. Затова ся и препоръчи на селяните да сеят колкото могат повече зелена храна, като например детелина (трифил) и коренити растения. Лет., 1874, 275.


Източник: Речник на българския език (онлайн)