КО̀СОВЕЦ, мн. -вци, след числ. -веца, м. Диал. Кос. Събрали са се косовци, / косовци голи босовци, / ка награбиа пушките / да си тепая мечката. Нар. пес., СбНУ XLIII, 338.


Източник: Речник на българския език (онлайн)