KО̀TEH, -тна, -тно, мн. -тни, прил. Обикн. ж. ко̀тна. За котка и други някои животни — който носи плод в утробата си.

Котен от пари. Диал. Който е много богат. Много му било! измърмори Али, още ядосан на онзи от Черни Вит. Като е да дава, много е, пък е котен от пари да го бутнеш ще ливнат. Н. Нинов, ЕШО, 78-79.


Източник: Речник на българския език (онлайн)