КРИВУ̀ЛЧЕ, мн. -та, ср. Диал. Умал. от кривул; криволче. По пътищата за Габрово, Севлиево, .., Русчук, .., обири до оголяване, убийства и поразии! Беснее черкезката пасмина по сяко кривулче на тези пътища. НБ, 1876, бр. 51-52, 202. Че си трепна [соколът] лесно крилце, / лесно крилце от кривулче, / че си пусна бяло книже, / .. / бяло книже, черно писмо. Нар. пес., СбАИ, 40.