КРОМЍДЕН, -а, -о, мн. -и, прил. 1. Който е на или от кромид; кромидов. Кромидена люспа. Кромидена миризма. Кромидени глави.
2. Който се отнася до кромид; кромидов. Кромидена леха.
3. Който е приготвен, направен с или от кромид; кромидов. Кромиден сплит. Кромидена яхния.