КУКУРЯ̀ЧЕЦ, мн. няма, м. Разг. Умал. от кукуряк1 и от кукуряче. Поникнал е кукурячецът. Δ Набрахме кукурячец.

— Друга (диал.) форма: кукурѐчец.


Източник: Речник на българския език (онлайн)