КУ̀ЛОВ, -а, -о, мн. -и. Прил. от кула (в 6 и 7 знач.). Според проектите, необходимата вода ще се вземе от Панчаревското езеро, чрез кулово водовземно съоръжение, което ще се построи в самото езеро. ВН, 1960, бр. 2849, 1. Познати са два метода за получаване на сярна киселина: камерен, някъде видоизменен в кулов и контактен. Хим. VIII кл, 1958, 71.