КУЛТИВА̀ТОРЕН, -рна, -рно, мн. -рни, прил. Техн. 1. Който принадлежи на култиватор. Култиваторен лемеж. Култиваторни приспособления.
2. Който е свързан с култиватор. Култиваторна обработка на почвата. Култиваторно разрохване на почвата.
◊ Култиваторна брана. Техн. Брана с култиватор. Сенокосачката, чрез комплектуване с други селскостопански оръдия, като жътварка, .., култиваторна брана, пръскачка, пневматична ножица за кастрене и др., може да се използува за много други работи. РД, 1961, бр. 44, 3.