КУМЕНДЖЍЙСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Простонар. Златарски, куюмджийски. Да се посака от девет жени, що да и викаат сите Марии, по една стара пара и от mue девет стари пари изпитани да се направело синджирчето; ем да се отнесат деветте пари на три дукяни куменджийски да се напраит. СбНУ XV, 80.


Източник: Речник на българския език (онлайн)