КУН предл. Диал. Към. „Деспино, русо Деспино! / Дали си било кун Воден / кун Воден, душо, на пазар!“ Нар. пес., СбБрМ, 447. „Ги имаше една мила сестра, / мила сестра моме, Ангелина, / ти а плена Дервиш бег войвода.“ / — „Ай ти майко, ай ти мила майко! Не кажви ми кой ми я попленил, / тук кажи ми кун къде отиде.“ Нар. пес., СбБрМ, 306.


Източник: Речник на българския език (онлайн)