КУ̀ПИЧКА1 ж. Умал. от купа1 (в 1 знач.); малка купа. Захарта беше скъпа, а нямаха и пари, за да купят стъклена купичка, чинийки и лъжички. Г. Караславов, ОХ I, 70. Поднесоха мляко, подсладено с лимонов мед, в шарени глинени купички. Ст. Загорчинов, ЛСС, 27. Рядкото кисело мляко, насипано в бяла порцеланова купичка, се услади на Асен толкова много, че той го запомни за цял живот. Г. Русафов, ИТБД, 234-235. От едната страна на мивката имаше остаряла маса, .., а от другата — неширока полица за тепсиите и купичката за храна на кокошките. Ст. Мокрев, ЗИ, 6.
КУ̀ПИЧКА2 ж. Умал. от купа3; малка купа, купица, купка. Па ще ги слагаш край дарака на купче. Като наслагаш повечко, ще стане купичка. Т. Влайков, Пр I, 161.