КУ̀ПОЛЕСТ, -а, -о, мн. -и, прил. Който е с купол; куполен, сводест. Точното изобразяване на действителността като че ли няма да подхожда на тази огромна куполеста зала от железобетон, груба в подробностите и внушителна само като цяло. М. Яворски, ЕСМВ, 150.


Източник: Речник на българския език (онлайн)