КУ̀ЧЕН, -чна, -чно, мн. -чни, прил. Диал За кучка, вълчица, лисица — която е с плод в утробата си; бременна. Шарената кучка е кучна, дано поне едно кутре е като нея шарено.


Източник: Речник на българския език (онлайн)