КЯФЍРИН, мн. кяфѝри, м. Остар. Кяфир. Той се обърна към турците и им даде знак да разберат, че ги моли да му позволят да иде в църквицата да се помоли. . Вълкът гледа се към гората, каза чаушът и му изкряска: „Напред, нечестиви кяфирино!“ Ив. Вазов, ЛВ, 23. Християнинът действително е, и сякога ще бъде, според мюсюлманина, един отвратителен гяурин и един кяфирин, НБ, 1876, бр. 56, 217.