ЛАПНЍШАРА̀НОВЕЦ, мн. -вци, м. Индив. Пренебр. Лапнишаран. Лапнишарановците са създадени от бога да ходят по цял ден по улиците да зяпат по прозорците, отговорил дрипавият юнак сърдито. Л. Каравелов, Съч. II, 10.


Източник: Речник на българския език (онлайн)