ЛЀНДЛОРД, мн. -ове, м. Истор. Едър английски земевладелец, който дава земите си под наем на фермери. Ирландското население останало вярно на католицизма. Земята му била отнета от английските лендлордове. Ист. X кл, 88. Премахването на житния закон влошило още повече положението на ирландските селяни арендатори. Лендлордовете почнали да гонят дребните арендатори от земята и се заели да уредят модерно земеделско стопанство. Ист. X кл, 88.
— Англ. landlord.