ЛИЦЕМЀРИЕ, мн. -ия, ср. Качество или проява на лицемер или лицемерка; неискреност, двуличие, двуличност, лицемерност, лицемерство, демагогия. Най-отвратително е лицемерието, когато се прикрива под маската на груби прямота и войнишка откровеност. Е. Каранфилов, Б III, 59. Познаваше много хора, които и постеха, и ходеха редовно в черква, .., а най-тежки грехове се вършеха пак от тях .. Да постъпва като тях той не искаше, защото това не беше вяра, а лицемерие и лъжа. Й. Йовков, Ж 1945, 191.