ЛЮБОСТРА̀СТНО. Остар. Книж. Нареч. от любострастен; сластно, сладострастно, похотливо. — Жени няма ли да има тая вечер? Ще има побърза да го успокои Илче u любострастно се усмихна. Д. Спространов, ОП, 150.


Източник: Речник на българския език (онлайн)