МА̀КА ж. Диал. Само ед. Имот, добитък и друга собственост. Що ми е мило и драго, / че са е пролет пукнала! / Се е излезло на трева: / и стока, маре, и мака. Π. Π. Славейков, КНП, 86. Море божо, море жалба голяма! / Толко мака, толко стока у тата, толко милост, първо либе, у мама, / че да гра̀да манастир у гората! К. Христов, СК, 51.