МАНДАДЖЍЯ, -ѝята, мн. -ѝи, м. Диал. Биволар. Фанали сте, моми, / кираджии, .. / мандаджии, .., / да го носат [шаека], .., / на терзии. Нар. пес., СбНУ ХLVII, 159.


Източник: Речник на българския език (онлайн)