МА̀СОЛНИК, мн. -ци, след числ. -ка, м. Диал. Масленица (в 1 знач.); масленик. Детето, готоо за бегане, .., се качило на коньот, зело со себе еден масолник полн со масло (дървено) и еден чешел, .., и си побегнале. СбНУКШ ч. II, 168. Починям да описуем къща в покъщина на наша болгарска Македония .. Спиртени садове, карта (баклица), .., чаша, букар, масолник, пагур, плаския. ЦВ, 1859, бр. 433, 3-4.


Източник: Речник на българския език (онлайн)