МА̀ТОВОБЛЀД, -а, -о, мн. -и, прил. Обикн. за цвят, тен на човешка кожа, лице и под. — който е тъмноблед; мургавоблед. С продълговатото, матовобледо лице и двете големи, зелени, замечтани очи тя приличаше на по-голяма сестра на Бисера. Д. Спространов, ОП, 113.


Източник: Речник на българския език (онлайн)