МАТОРЍНА ж. Диал. 1. Женско селскостопанско животно, което има малки, които сучат, бозаят; маторица. Това ми е Нойчо чобан, / та си иде с девет иляо, / с девет иляо маторини. Нар. пес., СбНУ VIII, 7.

2. Вълна, която е получена от първото стригане на овца (Н. Геров, РБЯ).


Източник: Речник на българския език (онлайн)