МАХАЛДЖЍЙКА ж. Диал. 1. Махаленка; махалана, махалуша. Пофали, Донке, някой, / някоя ваша комшийка, / комшийка и махалджийка! Нар. пес., СбНУ ХLVI, 176. Сикала й Вела, / че щат да додат / Вели комшийки / и махалджийки. Нар. пес., СбНУ ХLVI, 53.
2. Неодобр. Жена, която ходи из махалата, обикн. без рабата; махалана, махаленка (Н. Геров, РБЯ).