МАХАЛЀНИН, мн. махалѐни, м. Диал. Махаленец; махленец, махалец, махалан, махалджия, махалуш, махалелия, махаленчанин, махлелия, махленчанин.
— От Н. Геров, Речник на блъгарский язик, 1899. — Друга форма: махлѐнин.