МА̀ЦЕ, мн. -та, ср. 1. Разг. Малко коте; котенце, маценце. Къде е пухкавото маце, не го виждам, да не е избягало?

2. Прен. Жарг. Младо ефектно момиче или млада жена, обикн. с по-свободно държание; мацка, маценце. Да не си болен? Позна, викам, болен съм. От какво? От спомени, маце (беше три години по-голяма от мене), надигна се от тревата .. и отече. Не съм я виждал оттогава. Д. Цончев, ЛМ, 70.


Източник: Речник на българския език (онлайн)