МА̀ЧКАН, -а, -о, мн. -и. Прич. мин. страд. от мачкам като прил. За тъкан, кожа и под. — който не е с гладка повърхност, който е набръчкан; намачкан. Какво си мислите вие, той [зрителят-слушател] може да различи „Италианско капричио“, той го познава с подробности като всяка една гънка на якето си от мачкан лак. Р. Ралин, НН, 9. Обувки от мачкана кожа. Чанта от мачкан лак.
МАЧКА̀Н м. Диал. 1. Попара с изпържени в масло или мас ситни залци хляб (Н. Геров, РБЯ).
2. Вид качамак. Мачка мачкан бръкаше, / мечка тесто валяше, / по-малко го валяше, / повече го лапаше. Н. Геров, РБЯ III, 56.