МЀДНО. Рядко. Нареч. от меден (в 1 знач.); с цвят на мед, бакърено. Нагоре по пътеката към него тичаха двете вълчи псета и след тях немият му брат .. Лицето на брата му медно червенееше. А. Дончев, СВС, 840. Стръмнината надолу бе осеяна с грамадни скали и гъсти борови дървета, обагрени медно почти до самите върхове. Ив. Хаджимарчев, ОК, 288.