МЕДНОМУ̀РГАВ, -а, -о, мн. -и, прил. На който кожата е мургава с медни, червеникави оттенъци. Жената на италианския консул — височка, дълголика, с големи сини очи, а медномургава — напери сочни рамене. А. Страшимиров, Съч. V, 299. Докладваше главният инженер. Освен него .. и директора, който седеше до ъгъла на бюрото, мрачно навел медномургавото си лице, Пешо не познаваше другите. Т. Монов, СН, 48-49.